बाँकेका गाउँगाउँमा परम्परागत खेती प्रणालीलाई आधुनिक प्रविधिले विस्थापित गरेसँगै ग्रामीण कृषि कर्म सहज बन्दै गएको छ। धान र गहुँ थन्क्याउने बेलामा जनशक्तिको अभाव झेल्दै आएका किसानका लागि धान र गहुँ झार्ने थ्रेसर मेसिन र काट्ने रिपरजस्ता प्रविधिले समय र श्रम बचत गरेको छ।
नेपालगञ्ज उपमहानगरपालिका–१९ का किसान मोहम्मद इस्लाम खाँ एक दशकअघि पाकेको धानका बिटा बाँधेर खलामा लैजानुपर्ने वा खेतमै खलो बनाएर खेताला लगाई धान झार्नुपर्ने अवस्था सम्झन्छन्। आज उनी थ्रेसर मेसिनका नियमित प्रयोगकर्ता हुन्। गाउँका सबैजसो किसानले धान स्याहार्न थ्रेसर नै प्रयोग गर्ने गरेको उनले बताए।
अर्का किसान ध्रुवकुमार थापा क्षेत्री एक दशकदेखि जोत्न ट्याक्टर र धान–गहुँ थन्क्याउन थ्रेसर प्रयोग गर्दै आएका छन्। खेताला पाउन मुस्किल हुने र दैनिक ६ सयदेखि एक हजार रुपैयाँसम्म ज्याला मागिने अवस्थामा थ्रेसरले बिना झन्झट समयमै धान भित्र्याउन सकिने उनको भनाइ छ।
थ्रेसरको माग बढेसँगै स्थानीयस्तरमा स्वरोजगारको अवसर पनि सिर्जना भएको छ। सात वर्षदेखि थ्रेसर सञ्चालन गर्दै आएका अमजत अली शेखका अनुसार थ्रेसरले एक घण्टामा १० कट्ठासम्मको धानबाली थन्क्याउन सक्छ। उनले तीन लाख ५० हजार रुपैयाँमा किनेको मेसिनबाट धानबालीको सिजनमा सबै खर्च कटाएर करिब एक लाख ५० हजार रुपैयाँसम्म कमाउने गरेका छन्।
साकार कृषि सहकारी संस्थाका व्यवस्थापक जमानसिंह वलीका अनुसार थ्रेसरले ग्रामीण अर्थतन्त्रमा सकारात्मक प्रभाव पारेको छ। किसान महासङ्घ बाँकेका अध्यक्ष कृष्णविक्रम केसीका अनुसार रिपर मेसिनले प्रतिघण्टा करिब १० देखि १५ कठ्ठासम्म धान काट्न सक्छ। कृषि ज्ञान केन्द्र बाँकेका सूचना अधिकारी सुजिता शर्माका अनुसार जिल्लाका धेरैजसो किसानले अहिले आधुनिक यन्त्र प्रयोग गरेर कृषि कार्य गरिरहेका छन्।
