विश्व बैङ्कले विकासशील देशहरूको बाह्य ऋण सन् २०२५ मा महामारीपछिको सबैभन्दा तीव्र गतिमा बढेर कीर्तिमानी ९.४ ट्रिलियन डलर पुगेको जनाएको छ। बैङ्कको वार्षिक अन्तर्राष्ट्रिय कर्जा प्रतिवेदनले यो वृद्धिको मुख्य कारण निजी वित्तपोषण रहेको देखाएको छ। निजी ऋणदाताबाट लिइएको ऋण र सार्वजनिक उद्यमहरूले जारी गरेका ऋणपत्रमा करिब ३५ प्रतिशतले वृद्धि भएको छ।
विश्व बैङ्कले सबैभन्दा कमजोर रूपमा वर्गीकृत गरेका देशहरूमा बाह्य ऋण सबैभन्दा धेरै बढेको छ। बैङ्कले भनेको छ, अन्तर्राष्ट्रिय वित्तमा पहुँच सुधार भए पनि वित्तको मूल्य घटेको छैन। गरिब देशहरूमा उच्च ऋणको भारले मानिसहरूमाथि गर्नुपर्ने आवश्यक लगानी खुम्चिने खतरा बढेको छ।
विश्व बैङ्क समूहकी प्रमुख तथ्याङ्कविद् हाइशान फुलेले कम र मध्यम आय भएका देशहरूमा निजी ऋण फर्कनु स्वागतयोग्य भए पनि ती देशहरूले बढी ऋण लिइरहेको, बढी ब्याज तिर्नुपरिरहेको र धेरै अवस्थामा दीर्घकालीन विकासका लागि कम रकम बाँकी रहेको बताएकी छन्।
धेरै सरकारहरूले परिपक्व हुँदै गएको ऋण फिर्ता किन्न नयाँ ऋणपत्र जारी गरेका छन्। यसले ऋणको बोझ प्रायः उच्च ब्याजदरमा अगाडि धकेल्ने काम गरेको छ। गरिब देशहरूले निजी क्षेत्रबाट लिएको नयाँ ऋण वा ऋणपत्रमा औसत ८.२ प्रतिशत ब्याज तिरेका छन्, जुन सन् १९८९ यताकै सबैभन्दा उच्च दर हो।
कम र मध्यम आय भएका देशहरूले सन् २०२५ मा ऋण र ब्याज भुक्तानीमा १.४ ट्रिलियन डलर तिरेका छन्। यो १.९ प्रतिशतले बढेको हो र लगातार पाँचौं वर्षको वृद्धि हो। सन् २०२२ देखि २०२५ सम्म विकासशील देशहरूले नयाँ वित्तपोषणबाट पाएकोभन्दा ४३६ अर्ब डलर बढी ऋण सेवामा तिरेका छन्। फुलेले महामारी, युद्धबाट आएको मुद्रास्फीति र अमेरिकी भन्सार शुल्कका बीच उच्च ऋणले विकासशील देशहरूको प्रतिक्रिया क्षमता सीमित बनाएको चेतावनी दिएकी छन्।
