सुनको मूल्य एक वर्षको अवधिमा उल्लेख्य रूपमा बढेको छ। गत वर्ष कात्तिक २४ गते प्रतितोला दुई लाख ४१ हजार पाँच सय रुपैयाँमा कारोबार भएको सुन दुई लाख ८४ हजार तीन सय रुपैयाँ पुगेको छ। यस अवधिमा लगानीकर्ताले १७.७२ प्रतिशतको प्रतिफल पाएका छन्।
गत वर्ष माघ १५ गते सुन प्रतितोला तीन लाख ३९ हजार तीन सय रुपैयाँ पुगेर अहिलेसम्मकै उच्च बिन्दुमा पुगेको थियो। त्यसपछि भाउ ५५ हजार रुपैयाँले घटेको छ, त्यसैले उच्च मूल्यमा खरिद गर्नेहरूले अहिले घाटा बेहोर्नुपरेको छ।
अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा सुन एक वर्षमा जम्मा ३.५४ प्रतिशत मात्र बढेको छ। बजेटमार्फत सुनमा लाग्ने भन्सार दर १० बाट २० प्रतिशत पुर्याइएको र अमेरिकी डलर महँगिएकाले नेपालमा भाउ बढी उकालो लागेको हो।
चाँदीको मूल्य झन् तीव्र गतिमा बढेको छ। गत वर्ष प्रतितोला तीन हजार ६५ रुपैयाँ रहेको चाँदी अहिले तीन हजार आठ सय ५५ रुपैयाँ पुगेको छ, अर्थात् २५.७७ प्रतिशतको वृद्धि। माघ १५ गते सात हजार पाँच सय पाँच रुपैयाँसम्म पुगेको चाँदी त्यसयता करिब तीन हजार छ सय ५० रुपैयाँले घटेको छ।
नेपालमा काँचो वा ढिक्का सुन किनबेच गर्न पाइँदैन, गहनाका रूपमा मात्र खरिद गर्न सकिन्छ। गहना बनाउँदा मूल्यको १२ प्रतिशतसम्म ज्याला र जर्ती लाग्छ, साधारण रिङ वा बाला बनाए भने पाँच प्रतिशतभन्दा कम पर्छ। गहना बेच्दा बेचेको दिनकै बजार मूल्य मात्र पाइने भएकाले ज्याला र जर्तीको रकम घाटा बन्न सक्छ।
गहना घरमै राख्नु जोखिमपूर्ण भएकाले बैंक लकरमा राख्दा वार्षिक न्यूनतम तीन हजार रुपैयाँ शुल्क र १० हजार रुपैयाँ धरौटी लाग्छ। ठूलो विपत्तिमा लकर नै नष्ट भए क्षतिपूर्ति पाइँदैन। भारतलगायत अन्य मुलुकमा डिजिटल रूपमा सुनचाँदी किनबेच गर्न सकिए पनि नेपालमा त्यस्तो सुविधा छैन।
