कोशी प्रदेशको भौतिक पूर्वाधार विकास राज्यमन्त्री सपना परियारले आफ्नो मन्त्री पद कुनै दयाको उपहार नभई वर्षौंदेखिको सङ्घर्षको उपलब्धि भएको बताएकी छन् ।
विराटनगरस्थित मन्त्रालयको कार्यकक्षमा भेटिएकी उनी दुई महिनाअघि कार्यपालिकाको जिम्मेवारीमा आइपुगेकी हुन् । माओवादी सशस्त्र द्वन्द्वको भूमिगत जीवन र त्यसपछि प्रदेश सभामा दलित तथा सीमान्तकृतका मुद्दामा खरो वक्ता बनेकी उनी आज राज्यमन्त्रीको कुर्सीमा छिन् ।
उनका अनुसार सत्तामा पुगेपछि समाजको हेर्ने नजर नै फेरिएको छ । ‘राज्यसत्तामा हुनु र नहुनुमा निकै ठुलो फरक हुँदो रहेछ,’ उनले भनिन्, ‘सत्ता र शक्ति भनेको समाजको दृष्टिकोण नै बदलिदिने चिज रहेछ ।’
उनको गुनासो छ— पार्टीभित्र दलितलाई क्याबिनेट मन्त्री बनाउनुपर्ने माग उनले राखेकी थिइन् । ‘चार–चार जना मन्त्री पठाउँदा दलितलाई क्याबिनेट मन्त्री किन नबनाउने भनेर मैले जोडदार तर्क राखेँ,’ उनले भनिन्, ‘कोशी प्रदेशको इतिहासमा अहिलेसम्म कुनै दलित क्याबिनेट मन्त्री बनेको छैन । तर अन्तिममा दलितलाई राज्यमन्त्री दिए भइहाल्छ नि भन्ने पुरानै सोच हाबी भयो ।’
सुनसरीको इटहरी–५ मा २०४२ साल फागुन २२ गते जन्मिएकी सपनाका बुवा टेकबहादुर हिङमाङको असामयिक निधनपछि आमाले अर्काको घरमा ज्याला–मजदुरी गरेर परिवार पालेकी थिइन् । बाल्यकालमा छुवाछूत र अपमानको प्रत्यक्ष अनुभवले नै उनलाई माओवादी आन्दोलनतिर धकेलेको उनको भनाइ छ ।
मन्त्री भएपछि कर्मचारीतन्त्र र समाजमा अझै पनि पितृसत्तात्मक तथा सामन्ती सोच बाँकी रहेको उनको ठहर छ । ‘म दर्जी हुँ । त्यसमाथि राज्यमन्त्री । अरूले हेर्दा दयामाया गरेर ल्याइदिएको जस्तो देख्छन्,’ उनले भनिन्, ‘तर म आफ्नो सक्रियता र कार्यशैलीले यस्ता भ्रम चिर्दै आएकी छु ।’
पद आज छ, भोलि नरहन सक्छ, तर सङ्घर्षबाट कहिल्यै नभाग्ने उनको प्रतिबद्धता छ ।
