फूलको बजार ७७ वटै जिल्लामा पुगेको छ र ५४ जिल्लामा व्यावसायिक खेती भइरहेको छ। फ्लोरिकल्चर एसोसिएसन नेपालका अनुसार यस क्षेत्रमा ११ अर्ब ५० करोड रुपैयाँभन्दा बढी लगानी भइसकेको छ भने ६२ हजार ५ सयभन्दा बढी मानिस प्रत्यक्ष र अप्रत्यक्ष रूपमा रोजगारीमा जोडिएका छन्।
तर उत्पादनले माग धान्न सकेको छैन। भन्सार विभागको तथ्यांकअनुसार आर्थिक वर्ष २०८१/८२ मा पुष्प तथा पुष्पजन्य वस्तुको निर्यात १ करोड १५ लाख ७८ हजार रुपैयाँमा सीमित रह्यो, जुन अघिल्लो वर्षभन्दा ४५ दशमलव ७१ प्रतिशतले कम हो। सोही वर्ष आयात २६ करोड १३ लाख ७२ हजार रुपैयाँ पुग्यो, जुन अघिल्लो वर्षको १२ करोड ७० लाख रुपैयाँको तुलनामा १०५ दशमलव ६६ प्रतिशतले बढी हो। आयात निर्यातको करिब २२ गुणा पुगेको छ।
एसोसिएसनका महासचिव हिरामणि शर्माका अनुसार चाडपर्वमा माग एक्कासि बढ्नु मुख्य कारण हो। तिहारका चार-पाँच दिनमा लाखौं माला र भ्यालेन्टाइन डेको एक हप्तामा लाखौं गुलाब चाहिन्छ, तर त्यति छोटो अवधिका लागि मात्र पूर्वाधार बनाउन सम्भव हुँदैन। बिउबिजनसम्बन्धी नियम कडा हुँदा करिब एकदेखि डेढ वर्ष उत्पादन प्रभावित भएको उनको भनाइ छ।
बजार सानो भएकाले बिउ उत्पादन वा टिस्यु कल्चर प्रयोगशालामा ठूलो लगानी उठ्न नसक्ने अवस्था छ। त्यसैले बिउबिजन भारत, नेदरल्यान्ड, चीन, जापान, जर्मनी, अमेरिका र थाइल्यान्डबाट ल्याउनुपर्ने बाध्यता छ। खुला सीमाबाट चाडपर्वमा अवैध रूपमा फूल भित्रिँदा स्वदेशी किसान मारमा पर्ने गरेको एसोसिएसनले जनाएको छ।
यद्यपि कारोबार बढ्दै छ। आर्थिक वर्ष २०८२/८३ मा कुल कारोबार ३ अर्ब ९४ करोड रुपैयाँभन्दा बढी पुगेको छ, जुन अघिल्लो वर्षको तुलनामा १६ दशमलव ९१ प्रतिशतले बढी हो। माग वार्षिक १० देखि १५ प्रतिशतले बढिरहे पनि आन्तरिक उत्पादनको वृद्धि ७ देखि ९ प्रतिशतमा सीमित छ।
