भारतको पश्चिम बंगालस्थित बक्सा बाघ आरक्षमा राखिएकी तीन वर्षीया एक बाघिनी कङ्क्रिटको पर्खालमुनि सुरुङ खनेर फेरि भागेकी छन्। आइतबार सुरक्षित घेराबाट बाहिर निस्किएकी बाघिनीलाई पाँच दिनअघि मात्रै नियन्त्रणमा लिएर आरक्षमा फर्काइएको थियो।
वन विभागका अनुसार ‘बीटीआर टीएफ–१’ नाम दिइएकी बाघिनीले करिब दुई फिट चौडाइ र चार फिट गहिराइ भएको पर्खालमुनि माटो खनेर बाटो बनाएकी थिइन्। पर्खाल पार गरेपछि उनी बाला नदी तरेर २७ माइलस्थित वन र बस्ती मिसिएको क्षेत्रमा पुगिन्।
यसअघि नोभेम्बर ३ मा १३ दिनको खोजीपछि असमको कोक्राझारस्थित दोतमाको गेलागुरी क्षेत्रमा लाउसा नदी किनारबाट उनलाई बेहोस बनाएर नियन्त्रणमा लिइएको थियो। नोभेम्बर ४ मा उनलाई बक्सा आरक्षमा ल्याएर सुरक्षित घेराभित्र राखिएको थियो, तर पाँच दिनमै उनी फेरि भागिन्।
वन अधिकारीहरूले बाघिनी असमको जंगलमा रहँदा एउटा भाले बाघसँग नजिकिएको हुन सक्ने अनुमान गरेका छन्। ती भाले बाघले छाडेको गन्ध पछ्याउँदै उनी पुनः असमतर्फ लागेको हुन सक्ने उनीहरूको भनाइ छ। उक्त भाले बाघ पनि बक्साको जंगलमा आउने गरेको आशंका छ।
बाघिनीको खोजीका लागि करिब ६० जना तालिमप्राप्त वन कर्मचारी परिचालन गरिएको छ। उच्च आवृत्तिको रेडियो कलरबाट प्राप्त सङ्केतका आधारमा उनको खोजी भइरहेको छ। भारत, सारथि र विट्टला नामका तीन तालिमप्राप्त हात्तीलाई पनि खोजीमा खटाइएको छ। तर २७ माइलको आरक्षण बाहिरको क्षेत्र पार गरेपछि बाघिनीको थप सङ्केत फेला परेको छैन। उनी रेडियो कलरको सङ्केत नपुग्ने क्षेत्रमा प्रवेश गरेकाले वास्तविक स्थान पत्ता लगाउन कठिन भएको वन अधिकारीहरूले बताएका छन्।
बाघिनीले रातारात साङ्कोस नदी पार गरेर असमको राइमोना बाघ आरक्षको उत्तरी क्षेत्रमा प्रवेश गरेमा खोजी तथा नियन्त्रणको काम थप जटिल बन्न सक्ने अधिकारीहरूको चिन्ता छ।
यसअघि सेप्टेम्बर २९ मा तीन वर्षीया उक्त बाघिनीलाई बेहोस बनाएर बिहारको वाल्मीकि वनमा खोरभित्र राखिएको थियो। उनलाई बक्सा बाघ आरक्षमा स्थानान्तरण गर्ने उद्देश्यले त्यसो गरिएको थियो। त्यसपछि भारतीय वायुसेनाको एमआई–१७ हेलिकोप्टरमार्फत उनलाई हवाई उद्धार गरी सेप्टेम्बर ३० मा हसिमारा वायुसेना बेसमा पुर्याइएको थियो। त्यहाँबाट सडकमार्गबाट बक्साको जंगलमा लगिएको थियो।
अक्टोबर २ मा उनलाई बक्सा बाघ आरक्षक्षेत्रभित्रको निर्धारित सुरक्षित घेराभित्र राखिएको थियो। तर, एक महिना नबित्दै अक्टोबर २३ मा बाघिनीले पश्चिम बंगाल र असमबिचको अन्तरराज्यीय सीमा पार गरेकी थिइन्। त्यसपछि राइमोना बाघ आरक्षबाट करिब आठ किलोमिटर टाढा राजेन्द्रपुर बोङ्ग्रामनजिकै करिब १०० बिघा क्षेत्रफलमा फैलिएको ठूलो बाँसघारीमा उनले आश्रय लिएकी थिइन्। बक्सा र राइमोना दुवै बाघ आरक्षका वन अधिकारी तथा कर्मचारी सम्मिलित निगरानी टोलीले त्यसयता बाघिनीको गतिविधिमाथि निरन्तर निगरानी राख्दै आएको थियो।
