केही मानिस राति चार वा पाँच घण्टा मात्र सुतेर पनि बिहान ताजा महसुस गर्छन्। तर आफू पनि त्यस्तै दुर्लभ समूहमा पर्छु कि पर्दिनँ भनेर छुट्ट्याउन भने सजिलो छैन।
एमी पुघ बर्नार्ड राति १० बजे सुत्छिन् र बिहान ४:३० बजे उठ्छिन्। पाँच घण्टा मात्र सुते पनि उनी बिहानै जिम जाने र ८ बजेअघि डेढ घण्टा काम सक्ने ऊर्जा पाउँछिन्। तर धेरैजसो वयस्कलाई यति कम निद्राले पुग्दैन — अमेरिकाको नेसनल स्लीप फाउन्डेसनका अनुसार २६ देखि ६४ वर्षका वयस्कलाई दिनमा सातदेखि नौ घण्टा निद्रा चाहिन्छ।
वैज्ञानिकहरूका अनुसार निद्राको अवधि निर्धारणमा आनुवंशिकताको ठुलो भूमिका छ। सन् २०१९ मा क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालय, सान फ्रान्सिस्कोका अनुसन्धानकर्ताहरूले निद्राको अवधि घटाउने एउटा आनुवंशिक परिवर्तन पत्ता लगाए। यस्तो परिवर्तन भएका मानिस चारदेखि साढे छ घण्टा मात्र सुत्छन्, र एमीमा पनि त्यही परिवर्तन भेटियो। परिवारमा सर्ने यस दुर्लभ अवस्थालाई फ्यामिलियल नेचुरल सर्ट स्लिप भनिन्छ। समग्रमा निद्राको अवधिमा ३० देखि ६५ प्रतिशतसम्म आनुवंशिकताको प्रभाव हुन सक्ने अनुमान छ।
प्रमुख वैज्ञानिक यिङ हुई फूका अनुसार यस्ता मानिस कम सुतेर पनि किन स्वस्थ देखिन्छन् भन्ने अझै पत्ता लागेको छैन। मुसामा गरिएको प्रयोगमा यस्तो परिवर्तन भएका मुसा कम सुते पनि स्मरणशक्तिको कमजोरीबाट जोगिएका थिए। सन् २०१४ मा जुम्ल्याहा दाजुभाइको अध्ययनमा आनुवंशिक परिवर्तन भएको व्यक्तिले भाइभन्दा करिब एक घण्टा कम सुत्थ्यो।
एउटा अध्ययनमा स्वस्थ वयस्कलाई रातमा चार वा छ घण्टा मात्र सुत्न दिइँदा दुई हप्तामा उनीहरूको कार्यक्षमता लगातार घट्यो, तर उनीहरूले आफूलाई अलिकति मात्र निद्रा लागेको महसुस गरे। वैज्ञानिकहरूका अनुसार कार्यक्षमता घट्दै जाँदा आफ्नो कमजोरी थाहा पाउने क्षमता पनि घट्छ। त्यसैले कति घण्टा सुतिन्छ भन्ने आधारमा मात्र निद्रा पर्याप्त छ कि छैन भन्न सकिँदैन।
