तिहारको रौनकसँगै बागलुङ बजारका चोक र बस्तीमा देउसीभैलोको चहलपहल बढेको छ, तर त्यसको पुरानो रङ भने फिक्का हुँदै गएको छ। मादल, खैँजडी र बाँसुरीको तालमा गुञ्जिने परम्परागत भाकाको ठाउँ अहिले ठूला साउण्ड सिस्टममा बज्ने आधुनिक गीतले लिन थालेको छ।
कुनै समय देउसीभैलो खेल्दा सोरठी, मारुनी, कौरा, यानीमाया, सुनिमाया र झ्याउरे भाकामा गीत गाइन्थ्यो। ती गीतमा गाउँघरका सुखदुःख र सामाजिक सन्देश समेटिन्थ्यो, र सामूहिक नाचगानले छिमेक जोडिन्थ्यो। अहिले यस्ता मौलिक भाका र नाच कमै सुनिन थालेका छन्।
स्थानीय प्रेम श्रेष्ठका अनुसार पश्चिमा संस्कृतिको प्रभाव र नयाँ पुस्तामा मौलिक कला तथा संस्कृतिप्रतिको घट्दो चासोले देउसीभैलोको पहिचान कमजोर बन्दै गएको छ। त्यस्तै, रबीप्रसाद शर्माले आधुनिक प्रविधि र देखासिकीका कारण परम्परागत शैली हराउँदै गएको भन्दै यसको मौलिक स्वरूप जोगाउनुपर्ने बताए।
यद्यपि, केही समूहले पुराना भाका र संस्कृतिलाई निरन्तरता दिने प्रयास गरिरहेका छन्। भकुण्डे टोल समूहले पाका पुस्ताबाट मौलिक गीत र नाच सिकेर नयाँ पुस्तासम्म पुर्याउने उद्देश्यले परम्परागत शैलीमै देउसीभैलो खेल्दै आएको छ।
देउसीभैलो मनोरञ्जन र दक्षिणा सङ्कलनको माध्यम मात्र नभई नेपाली समाजको कला, संस्कृति र सामूहिक एकताको अभिव्यक्ति हो। समयअनुसार शैली परिवर्तन भए पनि मौलिक बाजा, भाका र नाचको संरक्षण हुन नसके तिहारसँग जोडिएको सांस्कृतिक पहिचान कमजोर बन्ने चिन्ता बढेको छ।
