दसैं छेउपर्दै जाँदा गाउँघरबाट काठमाडौंलगायत सहरमा खसीबोका ल्याउने लर्को बढ्छ। तर हावा नचल्ने बसको डिकीमा कोचेर ल्याउने चलनले कयौं पशुलाई बाटैमा ज्यान गुमाउन बाध्य बनाएको छ।
यही वर्षको असार ३ गतेको घटना अझै ताजा छ। काठमाडौंका एक मासु व्यापारीले गोरखाको मसेल–ताकुकोटबाट बाह्रवटा खसी राजधानी ल्याउन चाहेका थिए। चालकले ती सबै खसीलाई हावा नछिर्ने बसको डिकीमा ठेले। धार्के पुग्दा नौवटा खसी मरिसकेका थिए, बाँकी तीनवटाको हालत पनि दयनीय थियो। मरेका खसीलाई त्यहीँ खाल्डो खनेर गाडियो।
फूलपातीका दिन असोज ३१ गते पनि त्यस्तै पीडादायी दृश्य देखियो। धादिङका झम्क थापाले आफन्तका लागि काठमाडौं ल्याएका चारवटा खसीमध्ये दुईवटा डिकीभित्रै मरेका थिए, दुईवटाको खुट्टा भाँचिएर उठ्नै नसक्ने भएका थिए। आफ्नो आर्थिक घाटाभन्दा ती खसीले भोगेको पीडाले आफूलाई बढी दुःख दिएको थापाले बताएका छन्।
देशमा पशु ढुवानीसम्बन्धी नियम नभएका होइनन्, तर कार्यान्वयन फितलो छ। बसको डिकीमा पशु राखेर ओसारपसार गर्ने, क्षमताभन्दा बढी लोड गर्ने र लामो यात्रामा अवस्था नजाँच्ने प्रवृत्तिले पशु कल्याणमाथि गम्भीर प्रश्न उठाएको छ।
यसैले मुख्य मार्गमा नियमित अनुगमन बढाउने, भीडभाड हुने समयमा निश्चित दिनमा पशुवाहक सवारी चलाउने व्यवस्था मिलाउने र मापदण्ड उल्लंघन गर्ने चालक तथा सवारीधनीलाई कानुनबमोजिम कारबाही गर्ने माग उठेको छ।
